Op het hoogtepunt van zijn roem staakt de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski zijn optreden, richt zich tot zijn publiek en zegt: `Nu is het kleine paardje moe'. De rest van zijn leven brengt hij door zonder te dansen en zonder te spreken. Hoe komt iemand tot zo'n beslissing en wat betekent dit voor de mensen om hem heen, zijn voormalige geliefde, zijn vrouw en dochtertje, en hun bedienden?
Titre
Vaslav : roman
Auteur
Arthur Japin
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2010
374 p. : ill.
ISBN
9789029572972 (hardback)

Plusieurs formats:

Commentaires

Le Sacre du Printemps, het bekende ballet van Igor Stravinsky, veroorzaakte destijds een schandaal: de muziek klonk het publiek barbaars in de oren, en de dans leek in niets meer op klassiek ballet. Voor de revolutionaire choreografie tekende Vaslav Nijinski. De voorstelling maakte Nijinski onsterfelijk, maar ook zijn laatste optreden is de geschiedenis ingegaan. Na een lange periode van afwezigheid op het podium zegt hij toe om voor een benefiet te dansen. Het publiek komt massaal opdagen, maar de sterdanser geeft een bevreemdende performance die hij opent met een minutenlange, bewegingloze stilte. Nadien springt hij wild rond, werpt zich op de grond, jaagt het publiek schrik aan. En dan, plots, zegt hij 'Nu is het kleine paardje moe', en stapt hij van de bühne om nadien nooit nog te dansen.

Dat laatste optreden vormt de kern van Arthur Japins roman Vaslav. In het eerste en het laatste hoofdstuk krijgen we het verslag van die dag door Nijinski's bediende Peter. D…Lire la suite
Romancier Arthur Japin (1956) heeft wereldwijd succes. In 'Vaslav' beschrijft hij de ondergangsdag in 1919 van de legendarische balletdanser Vaslav Nijinsky (1890-1950). Vanuit drie vertellende personages wordt die ene dag beschreven, met tal van flashbacks en sprongen in de tijd. Japin kan vertellen: hij stuwt de lezer bijna 400 pagina's voort naar het fatale einde. De thematiek van deze historische liefdesroman is rijk en veelzijdig. De compositie is ingenieus en spanningverhogend. Literair-technisch valt er het nodige op dit boek af te dingen. Japin is geen groot stilist: hij schuwt het cliché niet en schurkt te vaak tegen de streekromanstijl aan. Vertelperspectieven en psychologie zijn soms te gekunsteld en niet steeds geloofwaardig, het taalgebruik is vaak anachronistisch. Ook stort Japin emmers vol feitjes en bijeengestudeerde kennis over de lezer uit. Als hij niet alles drie keer had uitgelegd, was het boek aanzienlijk korter. Dat alles neemt niet weg dat het grote publiek zal …Lire la suite